| W. uit U.
(2 gesprekken)
Wanneer het leven soms zwaar is, geeft de Westerse manier
van denken niet voldoende handvaten om hier mee om te gaan.
In die zware tijden vond ik het kalmerend en troostend om
te horen dat je dingen ook anders kunt zien. Het Oosterse
denken en het transpersoonlijke omvatten veel wijsheid. De
manier waarop Kees Aaldijk vertelt is enthousiast, hij wil
graag zijn kennis delen, maar hij probeert je niet te overtuigen.
Dit heb ik als heel prettig ervaren.
|
 |
M. uit A. (3 gesprekken)
Kort maar krachtig was de therapie bij jou.
Ik was even mijn levensrichting kwijt en voelde me in cirkels ronddraaien.
Op het internet vond ik jouw site en het was het woord "transpersoonlijk"
dat me een afspraak met je deed maken. Als zeventig plusser ben
ik meer bezig met bewustzijns ontwikkeling voorbij het persoonlijke
en de boeken van Ken Wilber hadden me al veel inzichten gegeven
maar ik behoefde even iemand die deze transpersoonlijke materie
zich eigen had gemaakt en me hopelijk weer kon verbinden met wie
en waar ik was. Zowel in jouw boek Vensters als in jouw persoon
als psychotherapeut ontmoette ik degene die ik zocht : iemand die
er zelf doorheen is gegaan en daarom zo to the point op mij kon
reageren en er zo ongelooflijk helder en 'eenvoudig ' over kon schrijven.
Door dit alles heb ik weer 'grond onder mijn voeten 'gekregen."
C. uit L. (20 gesprekken)
Mijn leven stond inmiddels wel weer op de rails, dacht ik. Natuurlijk,
er was de slecht onderkende en behandelde postnatale depressie in
de late jaren 70. Er was veel verdriet omdat ik daardoor mijn kind
niet had kunnen opvoeden. Tussen mij en mijn familie bestond er,
mede daardoor, een kloof die nooit meer overbrugd was. En ja, daarna
had ik zo hard gewerkt om alles te vergeten en weer "terug"te
komen, dat ik een burn-out kreeg. Maar in de laatste 10 jaar ging
het redelijk goed. Ik had al jaren een stabiele relatie en leerde
langzamerhand omgaan met mijn hoge gevoeligheid. Leefde me uit in
het me eigen maken van creatieve technieken en het geven van cursussen.
Totdat mijn moeder ruim twee jaar geleden overleed.
Met het sluiten van haar kist ging mijn zwarte doos langzaam open.
Ik werd geplaagd door nachtmerries, werd depressief en kreeg angsten.
Toen daarbij een nekhernia en de ziekte van Lyme mijn gestel extra
ondermijnden, kreeg ik van mijn arts het advies eens met Kees Aaldijk
te gaan praten. Ik las de folder kritisch. Ben niet zo erg gesteld
op mannelijke therapeuten en was de mening toegedaan dat ik al zoveel
verwerkt had, op een rij gezet, dat ik niet weer alles wilde doorwerken.
Maar één ding trok me wel erg aan: Een psychologische
praktijk "met iets extra's". Vooral het hoe en waarom
van het talrijke dat me overkwam, wilde ik leren zien en plaatsen.
Waarom kwam alles toch zo vaak terug? Ik trok de stoute schoenen
aan en belde hem voor een afspraak.
Tot mijn verrassing voelde ik me erg op mijn gemak bij hem. Voelde
gelijkwaardigheid en respect en oprechte betrokkenheid. Kortom,
om in zijn eigen voorgeschiedenis te blijven, de chemie tussen ons
klopte. Er volgde een gesprekkenreeks waarin, ook ritueel, echt
afscheid werd genomen van een aantal sleutelfiguren in mijn leven.
Het betekende hard werken, ook thuis. Er zat gelukkig ook veel creatief
huiswerk bij en door hiermee bezig te zijn werden de verbindingen
in dit (maar ook in andere levens en hoedanigheden) duidelijker.
Dat betekende overigens niet dat mijn leven direct makkelijker werd.
De angsten werden extra aangeraakt, maar het was fantastisch om
te merken dat Kees er altijd voor me was als ik er echt geen raad
meer mee wist.
Langzamerhand leerde ik er afstand van te nemen, er los van te staan
en uit de emotionele warboel te raken. Hij ging daarbij o.a. te
werk met een aantal "theorieën".(zie zijn boek "Vensters").
Ik hou wel van goede theoretische onderbouwingen- zeker als tegenwicht
voor mijn emotionaliteit en voeding voor mijn intelligentie- maar
had soms wel de neiging om hem achter het behang te plakken wegens
zijn constante rationaliteit.
Er waren heftige sessies bij met veel impact waarin fundamenteel
werd gewerkt, er was ook humor, aanmoediging en ontdekking van een
rode draad. Na 9 maanden therapie had ik het gevoel dat de onderste
steen boven lag. Ik besefte dat het leven, maar ook verwerken en
groeien, "cyclisch"is; dat je dit telkens doet op een
ander, dieper niveau met behulp van andere omstandigheden en/of
personen. Toen voelde ik eindelijk stevigheid en bodem. Daarna nam
ik een zomer de tijd om mijn huis en ziel letterlijk en figuurlijk
op te ruimen. Als ik terugkijk zie ik, dat het goed was en dat zijn
beloofde "extra"s aan mijn verwachtingen beantwoord hebben.
M. uit G. (22 gesprekken)
Voordat ik bij Kees Aaldijk terechtkwam had ik me jaren niet goed
gevoeld en al maandenlang had ik ernstige klachten. Ik kon alleen
nog mijn tranen laten gaan, verder voelde ik me verstikt en eenzaam.
Een tijdlang liep ik van alles af in de reguliere gezondheidszorg.
De één vond een depressie, de ander vertelde dat ik
een Burnout had en volgens een derde had ik schildklierproblemen.
Het kon van alles zijn maar naar mijn idee werden er interpretaties
gegeven aan mijn klachten die de lading niet dekten.
Ik wist zeker dat ik in de problemen zat, mijn leven was vastgelopen,
voelde als een puinhoop. "Begrijpt dan niemand waarover ik
het heb"? Ik voelde me dom, eenzaam en ontheemd dat het zover
was gekomen en ik was teleurgesteld in het zorgstelsel. Dat ik,
zoals denk ik meerderen in mijn situatie, weg werden gestuurd met
een aantal strippen pilletjes voelde als een misplaatsing, gelijk
aan een afschuifsysteem voor mij. Na twee pilletjes leek het mij
beter te stoppen, maar wat dan wel goed was wist ik toen nog niet.
Toen ik dus voor mijn eerste consult binnenkwam in de praktijkruimte
van Kees Aaldijk, voelde ik een rust en open sfeer hangen, dat sprak
mij meteen aan. Ik was open en onrustig, argwanend, moedeloos, overgevoelig
en erg moe en de tranen zaten al maanden erg los.
Na een gesprek van zo n drie kwartier gingen we meteen van start
met een ontspannings-oefening. Meteen actie, ik was wel moe, maar
vond het een fijne start. Ik vroeg me natuurlijk wel af waar dit
heen zou gaan.
Na verdere sessies met ondermeer meditatie, Cutting the ties, geleide
visualisaties en gesprekken en na vele tranen en sombere gevoelens,
kreeg ik wat meer vertrouwen, structuur en hoop mee. Zijn werkmethode
sloot aan op mijn gevoel en werd bevestigd door zijn benadering
om verder te kijken dan de klachten zelf en de behandeling daar
op in te zetten. Daarom begon ik in mijn "genezing" te
geloven. Op zijn advies las ik boeken met een brede kijk op mijn
klachten en pijnen. Ik werd er heel moe van, want alles werd duidelijker
en daarom in een korte tijd nog meer in de war gebracht. "Had
ik maar eerder geweten hoe dat werkte" dacht ik nog. Ik herkende
mezelf en bleef lezen.
Mijn leven was in onbalans door allerlei ervaringen en interpretaties
vanuit mezelf, zo liet hij zien. Na maanden van volledige inzet,
ups en downs tijdens en tussen de sessies, namen een aantal klachten
af. Door het aangaan van mijn problemen werd ik positiever, verminderde
mijn krampachtig denken, sliep ik beter en ik voelde me krachtiger
worden. Ik moet bekennen dat het mij wezenlijk ontbrak aan (zelf)
vertrouwen en inzicht. Door Kees voelde ik mij serieus genomen en
durfde ik mezelf te zijn. Ik werd op het goede spoor gezet in een
vertrouwde omgeving en ik kon rekenen op zijn volledige inzet en
optimale begeleiding in mijn moeilijke proces. Dat was precies wat
ik nodig had. Door zijn kundig handelen werden de hobbels in mijn
leven ontrafeld en heb ik mijn strijdbijl tegen het leven en mijn
ervaringen losgelaten en inzicht gekregen. Ik kan nu mezelf accepteren
en voel me goed in het leven. Ik kon niet geloven dat het zou lukken,
maar de begeleiding die ik kreeg is voor het leven.
H. uit H. (10 gesprekken)
Het is nu precies een jaar geleden dat ik voor het eerst in contact
kwam met Kees Aaldijk. Ik voelde me niet goed. Ik had net een heftige
periode achter de rug die mijn leven voorgoed zou veranderen, en
ik was vastbesloten dat de periode een positieve ontwikkeling voor
mijn leven was geweest; dat ik erdoor gegroeid was. Ondanks die
rationele overtuiging zakte ik steeds verder weg in een dip, ik
was niet in staat om mijn ervaringen met vrede te beschouwen. Chaos
in mijn hoofd, verwarring. Ik denk dat we toch de neiging hebben
om ons (boos) af te vragen waarom er zo veel onrecht is in de wereld,
waarom sommige dingen gebeuren met mensen waar je om geeft.
Ik sta heel erg open voor dingen om mij heen, maar ben nooit bijzonder
spiritueel geweest (wel geïnteresseerd). Ik besefte dat een
'doorsnee' psycholoog met zijn puur rationele psychologische wetenschap
mij waarschijnlijk niet helemáál zou kunnen helpen
met deze grote vragen over het leven en de ellende die we erin tegenkomen.
Ik kwam deze website tegen toen ik zocht naar psychologen in omgeving
Utrecht en het gaf me direct een goed gevoel; deze man werkte met
diepgaandere therapievormen dan alleen de cognitieve gedragstherapie.
Ik belde Kees en de sympathiek klinkende man wist plaats voor me
te maken binnen anderhalve week!
Iedere keer nadat ik langs was geweest verbaasde het me opnieuw
met wat voor gelukkige energieboost ik terug naar het station liep.
Kees is een ontzettend vriendelijke man. Nadat we een beetje in
kaart hadden gebracht wat mij dwar szat hebben we er eerst samen
aan gewerkt dat ik oude ervaringen kon verwerken. Tegelijkertijd
hadden we gesprekken over hoe je de wereld en de mensen er in óók
kan zien, waardoor ik steeds meer begrip kreeg voor de zaken die
ik voorheen niet wist te plaatsen. Met behulp van visualisatie-oefeningen
leerde ik de wereld zien zonder me te beperken tot de visie van
mijn eigen ik/ego. Wat een verlichting! Een van de mooiste dingen
hierbij was dat Kees niet iemand is die je een zienswijze oplegt…hij
bespreekt verschillende ideeën en wanneer jij zelf het idee
hebt dat je er iets mee kan in jouw leven, dan gebruiken jullie
het.
Het unieke aan de therapeutische gesprekken met Kees, vind ik dat
hij je niet alleen leert omgaan met de dingen die je nu als problematisch
ervaart, maar dat hij je ook van een 'handleiding' voorziet om als
sterk autonoom individu de problemen die je in de toekomst tegenkomt
te kunnen plaatsen binnen je nieuwe mildere (mindful) manier van
denken. Natuurlijk gaat dat niet zonder moeite, een nieuwe levensvisie
vereist oefening. Bij mezelf ervaar ik het als een geweldig proces
waar ik met vallen en opstaan steeds wat verder in kom. En als iets
even niet lukt, dan glimlach ik en denk ik mild dat het de volgende
keer vast wel beter gaat.
Dat lukt me nu steeds vaker vanuit een groter perspectief dan mijn
emotionele zelf. Wanneer ik wil neem ik wat (emotionele) afstand
van mijn ervaringen, zodat ik zelf de baas ben en zelf bepaal hoe
een ervaring en de emoties erbij mij vormen. Ik voel me eindelijk
vrij en ik ben gelukkig; ik gebruik wat ik geleerd heb nog altijd
dagelijks (ik kom al een half jaar niet meer bij Kees)! Kees, ik
hoop dat je nog heel veel mensen zo kan helpen, het is een wereld
van verschil!
PS. Kees dit hoeft van mij niet anoniem, want ik ben juist heel
trots op de groei die ik dankzij jouw kennis heb ondergaan!
PS2. Ik heb al een half jaar geen last meer van de fibromyalgie,
op wat normale vermoeidheid zo nu en dan na. Dat had ik je nog niet
verteld Kees…, maar ik denk dat het heel veel te maken heeft
met hoe positief ik nu in het leven sta dankzij jou. -Dankjewel.
Uitroepteken.
Nog enkele andere opmerkingen....
..........Op 13 maart 2006 zijn wij samen begonnen aan een proces
dat ik mij aanvankelijk echt niet voor mogelijk gehouden had. In
sneltreinvaart gingen wij een proces van verandering in, bij mij
waren er allerlei verschuivingen die heel goed waren, zijn en blijven!
De inzichten die je mij steeds gaf, blijven bij me, die vergeet
ik nooit en zijn voor mij enorm waardevol.
De afstand die we namen tot mijn dagelijkse bezigheden waardoor
ik veel meer begon te begrijpen welke rol mijn ouders eigenlijk
speelden voor mij. Dit besef heeft ertoe geleid dat ik vanaf begin
dit jaar nauwelijks nog strijd hoef te voeren met hen, waardoor
het contact veel meer gewoon kan zijn en kan plaatsvinden, zonder
dat ik de stroom aan negatieve gevoelens steeds tegenkom. Hierdoor
voel ik me zoveel sterker; een verschil van water en vuur of tussen
spanning en ontspanning.
Niet te vergeten alle mooie inzichten en vaardigheden die je mij
aanreikte in het samenleven met mijn partner: wauw! De heldere blik
die we wierpen op de situatie op mijn werk, toen ik me daar eind
vorig jaar flink in het nauw gedreven voelde.
Dit zijn zo in vogelvlucht onderwerpen die goed zijn om aan terug
te denken, die ik vol dankbare trots aan anderen vertel!........ |